800 lü yıllarda Habeşistan olarak anılan, şimdi ise Etiopya olarak adlandırılan ülkede, dağlarda keçi otlatan bir çoban olan Khaldi, keçilerin yabani bir bitkinin tohumlarını yedikten sonra enerjik hale geldiklerini ve hareketli tavırlar sergilediğini fark etmiştir. Kendisi de kahve ağacı meyvelerini yediğinde aynı durumu yaşamıştır. Bu deneyimlerini o bölgede çevresine aktaran Khaldi, kahvenin insanlar tarafından keşfedilmesine ve tanınmasına vesile olmuştur. 

O dönemlerde kahve, meyveleri kaynatılarak bu meyvelerin suyunun içilmesi şeklinde tüketilmekteydi. İçilen bu su, insanlarda zindelik, enerjiklik ve uyanık kalma gibi özelliklerin ortaya çıkmasına yardımcı oluyordu.

Bu özellikleriyle ünlenen kahve, Arap Yarımadası’na yayılarak yaklaşık 300 yıl bu şekilde içilmiştir. İlerleyen yıllarda kahve,  Suriye, Mısır, İran ve Hindistan’a yayılmıştır.

14.yüzyılda ise yepyeni bir yöntem keşfedildi. Ateşte kavrulan kahve çekirdekleri ezilerek öğütüldü ve kaynatılarak içime sunuldu. Günümüzde tüketilen kahvenin de demleme şeklini belirleyen bu yöntem ilk kez Yemen’de bulunan Sufi tarikatı tarafından kullanıldı. Kısa süre içerisinde bu yöntemle demlemeye Aden, Kahire ve Mekke’de de rastlanmıştır.